Brief van Edouard Carmignac

Beste beleggers,

De filosoof Karl Popper schreef: “Optimisme is een plicht.” Zijn manier van denken moedigt ons aan om ons open te stellen voor de toekomst en herinnert ons aan onze gezamenlijke verantwoordelijkheid om die toekomst door middel van onze acties vorm te geven. In plaats van onheil te voorspellen, moeten we streven naar een betere wereld.

Als beleggers worden we geconfronteerd met een waar “feest van angsten”. Of het nu gaat om het dreigende uiteenspatten van de “zeepbel” van artificiële intelligentie, de veerkracht van het regime van Vladimir Poetin en zijn onvermijdelijke overwinning op Oekraïne, of de onontkoombare greep van China op Taiwan...

Maar een grondige analyse van de verschillende krachten die spelen, kunnen we ons scenario's voorstellen waarin de toekomst veel positiever is:

• Augmented Intelligence - ten onrechte “artificieel” genoemd – zal een formidabele technologische versnelling teweegbrengen, zoals de mensheid nog nooit heeft meegemaakt. Door de productiviteit en creativiteit te stimuleren, wordt AI een krachtige motor voor ontdekkingen op tal van gebieden, van fysica tot biotechnologie en de productie van hernieuwbare energie.
• De val van corrupte en autoritaire regimes die zich schuldig maken aan een grootschalige verduistering van middelen ten behoeve van een heersende elite en die subversieve acties buiten hun grenzen financieren. Net als Venezuela hebben Iraanse leiders bijna vijftig jaar lang de controle over de olierijkdommen van het land behouden en het Midden-Oosten ernstig gedestabiliseerd, ten koste van een diepe onderdrukking van de bevolking. De gelijktijdige ineenstorting van deze twee regimes doet een scherpe correctie van de koolwaterstofprijzen vermoeden, wat de macht van Poetin aanzienlijk zou ondermijnen.
• De onvermijdelijke evolutie van het Chinese model. Nadat China zijn markt moeilijk toegankelijk had gemaakt door een reeks protectionistische maatregelen en de diepgang ervan had beperkt door de koopkracht van de middenklasse te verminderen, is het land een campagne begonnen om buitenlandse markten op alle fronten te veroveren. Maar dit roofzuchtige beleid heeft geen toekomst. Aanzienlijke tariefverhogingen hebben de toegang tot de VS bemoeilijkt en de regering-Trump heeft nu de Chinese opmars in Zuid-Amerika bemoeilijkt. Chinese bedrijven proberen de Europese markt te veroveren, waar onze autoriteiten, die vaak traag reageren, nu eindelijk beginnen te reageren. De te verwachten verzwakking van de Russische markt zou de Chinese regering ertoe moeten aanzetten de binnenlandse consumptie nieuw leven in te blazen. Een verschuiving die gepaard zal moeten gaan met een aanzienlijke politieke liberalisering.

Overdreven optimisme van mijn kant? Misschien. Maar was ik te optimistisch toen ik afgelopen april de impact van de “Milei-golf” op de herwaardering van Zuid-Amerikaanse activa voorspelde, of afgelopen juli, toen ik de impact van de verzwakking van de Iraanse mullahs op het Midden-Oosten anticipeerde?

In tegenstelling tot wat alarmerende krantenkoppen ons doen geloven, zou de toekomst er rooskleurig uit kunnen zien. Met deze optimistische bedenkingen in het achterhoofd, wens ik u het allerbeste voor het komende jaar.