Zijn risicovolle beleggingen nog steeds de moeite waard?

Wat aandelen betreft, blijven we wereldwijd positief gestemd. Het is waar dat de koersen niet langer laag zijn: De Amerikaanse indices staan dicht bij hun hoogste punt ooit, het aantal koplopers is afgenomen en de volatiliteit op korte termijn blijft onstabiel tegen de achtergrond van een nog steeds onzekere geopolitieke situatie. Het grote taboe bij waarderingen is natuurlijk de sterke stijging van de rente. Hogere rendementen zorgen ervoor dat de disconteringsvoet die op toekomstige winsten wordt toegepast, stijgt, waardoor een rigoureuze waardering nog belangrijker wordt, met name in de duurste segmenten van de markt. Maar de koersen alleen zijn op dit moment niet voldoende reden om uit Aandelen te stappen, zolang de grondbeginselen gunstig blijven. Met name in de VS hebben de bedrijfswinsten zich opmerkelijk goed gehouden; de winsten van de S&P 500-bedrijven over het eerste kwartaal lagen verrassend ver boven de verwachtingen. Dit winstmomentum is een van de belangrijkste redenen waarom Aandelen de hogere rente, de inflatiezorgen en de geopolitieke onrust hebben kunnen opvangen.

Dat gezegd hebbende, wordt de markt steeds selectiever. Het is duidelijk wat de laatste tijd heeft gewerkt: Blootstelling aan de Amerikaanse markt, blootstelling aan kunstmatige intelligentie (AI) en momentum. Tegelijkertijd is de participatie afgenomen, waardoor slechts een klein aantal aandelen de rendementen van de index bepalen. Dit hoeft niet per se een teken van irrationele optimisme te zijn; het laat ook zien dat beleggers steeds beter onderscheid maken tussen bedrijven die winst kunnen maken en bedrijven die dat niet kunnen.

Ons langetermijnvertrouwen in AI blijft onverminderd groot. Wij zien dit niet louter als een marktverhaal, maar als een structurele verschuiving in de kapitaalallocatie, waarbij Technologie een steeds groter aandeel van de wereldwijde investeringen voor zijn rekening neemt. Een positieve houding ten opzichte van AI betekent echter niet dat men zich klakkeloos moet blootstellen aan de hele sector van de Technologie. Na een sterke stijging hebben we regelmatig en stapsgewijs winst genomen op delen van onze posities in halfgeleiders, met name in aandelen met een hogere bèta. Dit betekent geen wijziging in onze langetermijnvisie, maar een gedisciplineerde manier om waarderingsrisico’s en portefeuilleconcentratie te beheersen.

Tegelijkertijd hebben we de rest van de aandelenportefeuille verder versterkt. Door de focus van de markt op AI zijn andere sectoren verwaarloosd, waardoor er kansen zijn ontstaan bij bedrijven met solide grondbeginselen en redelijkere waarderingen. Daarom blijven we streven naar een evenwichtiger portefeuille van aandelen, waarbij we langetermijngroeithema’s combineren met diversificatieposities zoals defensieve Amerikaanse distributeurs in de gezondheidszorg, Berkshire Hathaway en geselecteerde banken uit opkomende markten.

In de praktijk hanteren we een ‘barbell’-aanpak: we blijven beleggen in de structurele winnaars en voegen daar veerkrachtige bedrijven met een aantrekkelijke waardering aan toe, buiten de meest overvolle segmenten van de markt. We maken ook gebruik van putopties wanneer de markt te zelfgenoegzaam lijkt en de kosten van bescherming aantrekkelijk worden. Deze ‘out-of-the-money’-opties zijn bedoeld om de portefeuille te beschermen in het geval van een ernstige marktschok. Met andere woorden: we hebben een hiërarchie van waarschijnlijkheden, maar we stellen het portfolio zo samen dat we het kunnen overleven als we het bij het verkeerde eind hebben. We staan dan ook positief tegenover Aandelen, maar de boodschap is duidelijk: nu de rente sterk is gestegen, is een strikte waardering van cruciaal belang bij het samenstellen van het portfolio.

Na twee jaar van sterke rendementen is de markt voor kredieten een van de meest rendabele segmenten van de vastrentende markt gebleken, grotendeels omdat Carry-strategieën veel effectiever bleken dan staatsobligaties met een lange looptijd. De sterke vraag naar rendement heeft echter ook de waarderingen opgedreven, waardoor er minder ruimte voor fouten is.

De kredietmarkten hebben zich tijdens recente periodes van volatiliteit, waaronder de spanningen na „Bevrijdingsdag“¹, als zeer veerkrachtig getoond. Deze veerkracht mag echter niet worden verward met de afwezigheid van risico’s. Wij zijn van mening dat het nieuwe protectionistische klimaat, de aanhoudende verstoringen in de toeleveringsketens en het risico van een langdurig hogere inflatie druk kunnen uitoefenen op kwetsbaardere emittenten, met name in sectoren als consumptiegoederen, auto’s, chemie en exportgerichte industrieën. Tegelijkertijd zorgen hogere kapitaalkosten voor een groter herfinancieringsrisico en zouden ze moeten bijdragen aan een geleidelijke normalisering van de wanbetalingspercentages.

Daarom zijn wij van mening dat de beste kansen op dit moment niet liggen in brede krediet-beta. In een portefeuille met verschillende activaklassen geven we er de voorkeur aan om koersrisico in te nemen via aandelen, waar het rendement bij stijgende koersen aantrekkelijker is, in plaats van via algemene kredietposities, waarbij de spreads al een aanzienlijke mate van optimisme weerspiegelen.

Dat gezegd hebbende, blijft de markt voor kredieten een complexe en inefficiënte markt, wat kansen biedt voor actieve beleggers. Het komt erop aan je te richten op sectoren waar Carry wordt ondersteund door grondbeginselen. We blijven waarde zien in bepaalde high yield-obligaties, met name in de energiesector, waar bedrijven hun bedrijfsmodellen hebben gestroomlijnd na jaren van onderinvestering en bovendien kunnen profiteren van toegenomen geopolitieke spanningen – zoals onlangs nog bleek uit de hernieuwde bezorgdheid rond de Straat van Hormuz – en in financiële schuldpapieren, met name Europese banken, waarvan de balansen structureel zijn versterkt door regelgeving die na 2008 is ingevoerd. Gestructureerde kredieten kunnen, mits zorgvuldig geselecteerd, ook aantrekkelijke kansen bieden die in verhouding staan tot het risico.

Gezien de huidige marktomstandigheden blijft risicodekking van essentieel belang. Een strategie waarbij een eigenzinnige kredietselectie wordt gecombineerd met bescherming via kredietindexen of CDS’en, kan helpen om het Carry-rendement te behouden en tegelijkertijd de blootstelling aan een bredere periode van spreadverwijding te beperken. CDS-posities dienen niet alleen als directe afdekking van Kredietrisico’s, maar bieden ook bredere bescherming tegen een verslechtering van het risicosentiment op de markten, waaronder de Aandelenmarkt. Daardoor vormen ze een efficiënte manier om multi-assetportefeuilles te beschermen tegen een algemene risicomijdende fase.

De opkomende markten begonnen het jaar 2026 vanuit een sterke positie, gesteund door hogere reële rentetarieven, gezondere externe balansen en geloofwaardigere beleidskaders. De volatiliteit die werd veroorzaakt door de olieschok in maart leidde niet tot bredere financiële spanningen, wat aantoont dat deze beleggingscategorie veerkrachtiger is geworden in vergelijking met eerdere crisissituaties.

De argumenten voor obligaties uit EM blijven steunen op aantrekkelijke Carry-opbrengsten, verbeterende fundamentele factoren, lagere reële rendementen in de VS en een zwakkere dollar. De waarderingen zijn echter niet langer over de hele linie laag, wat betekent dat beleggers zich minder moeten richten op brede bèta-blootstelling en meer op de selectie van landen, valuta’s en kredieten. Kansen zoals Mexicaanse staatsobligaties of bepaalde Afrikaanse staatsobligaties, waaronder die van Ivoorkust, laten zien dat er nog steeds waarde te vinden is.

Valutamarkten lijken de meest aantrekkelijke kansen te bieden, en we blijven de voorkeur geven aan valuta’s waarbij de Carry, de waardering en externe factoren ons de beste asymmetrie bieden. Latijns-Amerika blijft een van onze belangrijkste aandachtsgebieden, waarbij de Braziliaanse real en de Chileense peso zich onderscheiden dankzij aantrekkelijke Carry-rendementen, een hoge liquiditeit en gunstige macro-economische omstandigheden. Dat gezegd hebbende, blijven we voorzichtig wat betreft de lokale rentetarieven, aangezien de hoge olieprijzen en de hernieuwde inflatiedruk sommige centrale banken ertoe zouden kunnen dwingen hun versoepelingsbeleid te onderbreken of zelfs weer renteverhogingen door te voeren.